برابری در مقابل دوربین
در فیلم " تهران انار ندارد"* قسمتی از یک فیلم بسیار قدیمی هست که در آن مظفرالدین شاه و همراهانش از جلوی دوربین رد می شوند و انگار که کارگردان صحنه را نپسندیده باشد و کات بدهد و بخواهد که دوباره صحنه را تکرار کنند، برمی گردند و به شکلی متفاوت از جلوی دوربین رد می شوند. در یکی از این تکرارها، مظفرالدین شاه چند قدم جلوتر از بقیه می آید و از جلوی دوربین رد می شود و از کادر بیرون می رود و همراهانش، تازه حرکت می کنند تا دنبال شاه بروند. اینجا آن نکته جذاب پیش می آید. آنها که کوچکترند یا مقام کمتری دارند جلوی مظفرالدین شاه که مشخص است بیرون کادر ایستاده و نظاره شان می کند تعظیم می کنند ولی بقیه برای طبیعی جلوه کردن ( و احتمالا رعایت اصل باورپذیری) بدون اینکه جلوی شاه خم شوند از کادر بیرون می روند. نمی دانم که بعد از اینکه دوربین خاموش می شود چه اتفاقی می افتد؛ شاه عصبانی از شکسته شدن جلال و جبروتش خاطیان را مجازات می کند یا او هم به احترام درست درآمدن برداشت به روی خودش نمی آورد و آنها مشمول الطاف ملوکانه می شوند. ولی یک چیز را می دانم، دوربین باعث می شود حتی برای لحظه ای کوتاه فاصله شاه و همراهان از بین برود.
* تهران انار ندارد. نویسنده و کارگردان: مسعود بخشی. 67 دقیقه
** دعوتید به جشن بیکران.
